Δημοσιεύθηκε προσφάτως η υπ’ αριθ. 402/2026 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας (ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών), η οποία, κατόπιν αποδοχής της σχετικής ανακοπής (κατ’ άρ. 933 ΚΠολΔ) και των πρόσθετων λόγων αυτής, ακύρωσε την επιβληθείσα σε βάρος των εντολέων μας κατάσχεση δύο οριζοντίων ιδιοκτησιών του, καθώς και την προηγηθείσα επιταγή προς πληρωμή.
Το αξιοσημείωτο στην εν λόγω υπόθεση αφορά στην αποδοχή από το Δικαστήριο του προβαλλόμενου λόγου περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος (άρθρο 281 ΑΚ). Ειδικότερα, η επισπεύδουσα εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων προχώρησε σε πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης, παρά το γεγονός ότι υφίστατο σε ισχύ ενεργή ρύθμιση της οφειλής, την οποία οι εντολείς μας τηρούσαν με συνέπεια.
Όπως προβάλαμε με το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων ανακοπής, οι ανακόπτοντες είχαν έρθει σε εξωδικαστική συμφωνία ρύθμισης ήδη από τον Ιούνιο του 2024 και κατέβαλλαν κανονικά τις συμφωνηθείσες δόσεις. Η αιφνίδια και απροειδοποίητη επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης (κατάσχεση δύο διαμερισμάτων) κρίθηκε από το Δικαστήριο ως αντίθετη στις αρχές της καλής πίστης, καθώς η προηγούμενη συμπεριφορά της πιστώτριας είχε δημιουργήσει στους φερόμενους οφειλέτες την εύλογη πεποίθηση ότι δεν θα ληφθούν μέτρα εκτέλεσης όσο η ρύθμιση εξυπηρετείται.
Κατά τις χαρακτηριστικές παραδοχές της υπ’ αριθ. 402/2026 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας, η οποία έκανε αποδεκτά τα κατωτέρω:
«[…] Ενόψει τούτων η καθ’ ης, προβαίνοντας σε επίδοση της επίδικης επιταγής προς πληρωμή και σε αναγκαστική κατάσχεση των προαναφερομένων ακινήτων των ανακοπτόντων- ασκούντων προσθέτους λόγους ανακοπής, ενώ όπως αποδείχθηκε υφίσταται ενεργή συμφωνία ρύθμισης της επίδικης οφειλής ήδη από τον Ιούνιο του 2024, η οποία εξυπηρετείται κανονικά, ενήργησε καταχρηστικά, διότι η προηγηθείσα συμπεριφορά της, ήτοι η ρύθμιση της οφειλής, δημιούργησε την εύλογη πεποίθηση στους ανακόπτοντες – ασκούντες πρόσθετους λόγους ανακοπής ότι η ίδια δε θα προχωρούσε κατά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή σε αναγκαστική κατάσχεση σε βάρος τους […] Επομένως, ο υπό κρίση πρόσθετος λόγος ανακοπής θα πρέπει να γίνει δεκτός ως κατ’ ουσία βάσιμος και θα πρέπει να ακυρωθούν η επίδικη επιταγή προς εκτέλεση και η επίδικη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης.».
Για συναφή ζητήματα αναγκαστικής εκτέλεσης, άμυνας του οφειλέτη και καταχρηστικής επίσπευσης πράξεων εκτέλεσης παρά την ύπαρξη διαδικασίας ή συμφωνίας ρύθμισης, δείτε επίσης τα άρθρα μας «Ακύρωση της Κατάσχεσης λόγω Καταχρηστικότητας», «Ανακοπή κατά Κατάσχεσης και Πλειστηριασμού» και «Υποβολή Αίτησης στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό και Τύχη Αναγκαστικής Εκτέλεσης μέσα από Νομολογιακά Παραδείγματα».
