Εκδόθηκε η υπ’ αρ. 1123/2026 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Ασφαλιστικών Μέτρων), με την οποία έγινε δεκτή αίτηση αναστολής εκτέλεσης διαταγής πληρωμής, κατόπιν και της προφορικής πρόσθετης παρέμβασης που ασκήσαμε για λογαριασμό της εντολέως μας, ανώνυμης εταιρείας υπέρ της αιτούσας εταιρείας.
Στην ένδικη υπόθεση, η εταιρεία μας παρενέβη υπέρ της αιτούσας (υπέρ ου η πρόσθετη παρέμβαση), η οποία στρεφόταν κατά διαταγής πληρωμής και της σχετικής επιταγής προς εκτέλεση που είχε κοινοποιηθεί εις βάρος της. Βασικός ισχυρισμός της ανακοπής -τον οποίο ενισχύσαμε και με την ασκηθείσα παρέμβασής μας- ήταν η ακυρότητα της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής λόγω έλλειψης έγγραφης απόδειξης της παθητικής νομιμοποίησης της αιτούσας εταιρείας από την πλευρά της καθ’ ης η αίτηση (εκδότριας της διαταγής πληρωμής).
Όπως απαιτείται κατά το δίκαιο της αναγκαστικής εκτέλεσης, για την έκδοση έγκυρης διαταγής πληρωμής πρέπει να αποδεικνύεται εγγράφως όχι μόνο η απαίτηση, αλλά και η νομιμοποίηση των διαδίκων (ενεργητική και παθητική), ιδίως σε περιπτώσεις καθολικής ή ειδικής διαδοχής. Η παράλειψη προσκόμισης των εγγράφων που αποδεικνύουν τη νομιμοποίηση και τη διαδοχή αυτή, κατά το στάδιο της έκδοσης του τίτλου, καθιστά τη διαδικασία ακυρώσιμη.
Στην επίμαχη περίπτωση, το Δικαστήριο έκανε δεκτή την πρόσθετη παρέμβασή μας και ανέστειλε την εκτελεστότητα της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής, κρίνοντας ότι: «Η υπεκμισθώτρια και ήδη καθ’ ης, όμως, κατά την κατάθεση της αίτησής της, δεν επικαλέσθηκε, ούτε προσκόμισε μέχρι την ημέρα έκδοσης της διαταγής πληρωμής, τα έγγραφα τα σχετικά με τη συγχώνευση δια απορροφήσεως της εταιρίας με την επωνυμία «….» (αρχική υπομισθώτρια) από την αιτούσα και τις σχετικές διατυπώσεις δημοσιότητας αυτής, καθώς και την τροποποίηση της επωνυμίας της αιτούσας…. δηλαδή τα έγγραφα που αποδείκνυαν το γεγονός ότι η αιτούσα κατέστη καθολική διάδοχος της αρχικής υπομισθώτριας εταιρίας με την επωνυμία «…» υπεισερχόμενη στο σύνολο των απαιτήσεων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων αυτής, κατόπιν συγχώνευσης δια απορροφήσεως της τελευταίας από αυτήν, και ως εκ τούτου στη μισθωτική σχέση της ως άνω εταιρίας ως υπομισθώτριας, καθώς και το γεγονός ότι η επωνυμία της αιτούσας τροποποιήθηκε και συνεπώς την παθητική νομιμοποίησης αυτής ως καθ’ ης η αίτηση έκδοσης της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής. Εξάλλου, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, το Δικαστήριο, που δικάζει επί της ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής, επανεκτιμά μόνο τα έγγραφα που προσκομίστηκαν κατά την υποβολή της αίτησης για έκδοση αυτής και δεν επιτρέπεται να ερευνήσει και να αποφανθεί με βάση νέα, το πρώτον προσκομιζόμενα στη δίκη επί της ανακοπής αποδεικτικά μέσα, απορριπτόμενου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της καθ’ ης η αίτηση. Επομένως, δεν συντρέχει η απαιτούμενη από τη διάταξη του άρθρου 626 παρ. 3 ΚΠολΔ για την έγκυρη έκδοση διαταγής, διαδικαστική προϋπόθεση της έγγραφης απόδειξης της υπεισέλευσης της καθ’ ης η αίτηση έκδοσης της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής και ήδη αιτούσας στη μισθωτική σχέση και του χρόνου που αυτή έλαβε χώρα, ώστε να κριθεί η υποχρέωση αυτής για το αιτούμενο ποσό, ήτοι της παθητικής της νομιμοποίησης… Κατ’ ακολουθία όλων των ανωτέρω, πιθανολογείται ότι ο πρώτος λόγος ανακοπής…. θα γίνει δεκτός ως βάσιμος και κατ’ ουσίαν και ότι η ως άνω ανακοπή της αιτούσας θα ευδοκιμήσει».
Για περισσότερα σχετικά με την ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής δείτε εδώ και εδώ.
